1. Is ftalaat een essentiële grondstof in plastic leren schooltassen? Voor welke artikelen worden voornamelijk gebruikt?
Tegenwoordig dragen veel kinderen schooltassen die plastic materialen bevatten, meestal is het materiaal van deze schooltassen polyvinylchloride. Polyvinylchloride is 's werelds vroegste geïndustrialiseerde en meest gebruikte thermoplast voor algemeen gebruik. Het kan op grote schaal worden gebruikt in buizen en hulpstukken, constructie- en decoratiematerialen, verpakkingsmaterialen en films, elektronische apparaten en kabels, transportapparatuur en kunstleerproducten. En coatingmaterialen, medische materialen en producten, kleding en stoffen, sport- en entertainmentproducten, enz.
Bij de productie van PVC worden meestal verschillende additieven toegevoegd om de prestaties van het product te verbeteren. De toevoeging van weekmakers kan de verwerkbaarheid verbeteren en producten flexibiliteit geven. Een goede weekmaker vereist een goede compatibiliteit met kunststoffen, een goede duurzaamheid en een goede omgevingsstabiliteit. In de praktijk worden vaak meerdere weekmakers tegelijkertijd gebruikt om aan de prestatie-eisen van kunststofproducten te voldoen. Er zijn veel soorten weekmakers en er zijn veel classificatiemethoden. Volgens de chemische structuur kan het worden onderverdeeld in de volgende typen:
ftalaten;
Alifatische dibasische zuuresters;
Parabenen;
Epoxyverbindingen;
Petroleumesters;
Gechloreerde koolwaterstoffen;
Citraatesters;
Polyester weekmakers;
Benzoëzuuresters;
Onder hen heeft de ftalaatweekmaker een breed scala aan aanpasbaarheid en is een universele weekmaker. Het kan gezegd worden dat PVC-kunststoffen en ftalaatweekmakers overal in ons leven zijn.
2. Wat zijn de gevaren van ftalaten?
Internationaal begon het onderzoek naar ftalaatverontreinigende stoffen in het begin van de jaren zeventig. In het begin van de jaren tachtig ontdekte het Amerikaanse Environmental Protection Agency door onderzoek dat ftalaten kanker in leverweefsels kunnen veroorzaken en het endocriene systeem kunnen verstoren. Deze ontdekking wekte grote bezorgdheid. Studies hebben aangetoond dat: ftalaten zwakkere oestrogeencomponenten bevatten, die de endocriene organismen kunnen beïnvloeden en een soort omgevingshormoon zijn. Het kan het menselijk lichaam binnendringen via ademhaling, eten en contact met de huid, waardoor de menselijke gezondheid wordt geschaad. Langdurige blootstelling aan ftalaten heeft een schadelijk effect op het perifere zenuwstelsel, wat symptomen kan veroorzaken zoals polyneuritis, hypesthesie en gevoelloosheid, en het centrale zenuwstelsel kan remmen en verdoven. Nadat ze het menselijk lichaam zijn binnengedrongen, binden ftalaten zich aan de overeenkomstige hormoonreceptoren en produceren ze dezelfde effecten als hormonen, waardoor ze de instandhouding van normale hormoonspiegels in het bloed verstoren en daardoor de voortplanting, ontwikkeling en gedrag beïnvloeden. Langdurige blootstelling aan omgevingshormonen kan chronische schade aan het menselijk lichaam veroorzaken, die zich voornamelijk manifesteert als reproductietoxiciteit voor mens en dier. De foetus wordt sterk beïnvloed door maternale hormonen, wat resulteert in mannelijke foetussen die vatbaar zijn voor hypospadie, testikels stoppen met de ontwikkeling, kleine penis, verminderd aantal zaadcellen, symptomen zoals teelbalkanker en prostaatkanker. Vrouwelijke foetussen zijn vatbaar voor symptomen zoals endometriose, vaginale kanker, baarmoederkanker, eierstokkanker en borstkanker. De acute toxiciteit van ftalaten is niet duidelijk, maar dierproeven tonen aan dat het teratogene, mutagene en kankerverwekkende effecten heeft.
3. Relevant beleid en regelgeving
EU REACH-regelgeving:
In speelgoed en kinderverzorgingsproducten mogen DEHP (2-ethylhexylftalaat), DBP (di-n-butylftalaat) en BBP (butylbenzylftalaat) niet meer dan 0,1% (gewichtspercentage) bevatten.
Speelgoed en kinderverzorgingsproducten die in de mond kunnen worden gestopt, mogen geen DINP (diisononylftalaat), DIDP (dodecylftalaat) en DNOP (di-n-octylftalaat) bevatten.
De Amerikaanse Consumer Product Safety Improvement Act (CPSIA) bepaalt het volgende:
In speelgoed en kinderverzorgingsproducten mogen DEHP (2-ethylhexylftalaat), DBP (di-n-butylftalaat) en BBP (butylbenzylftalaat) niet meer dan 0,1% (gewichtspercentage) bevatten.
In speelgoed en kinderverzorgingsproducten die in de mond kunnen worden gestopt, mag het gehalte aan DINP (diisononylftalaat), DIDP (dodecylftalaat) en DNOP (di-n-octylftalaat) niet hoger zijn dan 0,1% (gewichtspercentage).
Relevante regelgeving in China:
In speelgoed en kinderverzorgingsproducten mogen DEHP (2-ethylhexylftalaat), DBP (di-n-butylftalaat) en BBP (butylbenzylftalaat) niet meer dan 0,1% (gewichtspercentage) bevatten.
In speelgoed en kinderverzorgingsproducten die in de mond kunnen worden gestopt, mag het gehalte aan DINP (diisononylftalaat), DIDP (dodecylftalaat) en DNOP (di-n-octylftalaat) niet worden opgenomen. Meer dan 0,1% (gewichtspercentage), de relevante regelgeving van elk land of organisatie is te zien in de bijgevoegde tabel.
Samenvattend zijn verschillende landen begonnen aandacht te schenken aan de mogelijke schade die wordt veroorzaakt door ftalaat-weekmakers, en het onderzoek naar ftalaat-esters als omgevingshormonen die schade kunnen toebrengen aan het menselijk lichaam of het milieu is nog steeds aan de gang.
4. Hoe moeten we reageren?
In het dagelijks leven moet u de verpakkingsetiketten zorgvuldig lezen en correct gebruiken en in plastic verpakte producten niet nonchalant verwarmen.